Broodjes bakken met de bevers

De bevers vonden na het openen touwtjes, maar ook knakworstjes in de beverkist. Ze hadden een sterk vermoeden dat we broodjes gingen bakken. Eerst maar eens naar het bos! Er stond al een kar klaar met daarop pio palen, touwen en zeil, maar ook hoepels.

In het bos aangekomen hebben de bevers eerst een mooie hut gebouwd. Dennis liet zien hoe je met pio palen en touw een stelling kunt maken zodat je meer stevigheid in je hut krijgt. Aan de bevers de taak om goede stukken hout te vinden zodat we de hut konden afdichten. Sommige bevers bedachten zelfs dat het handig was om een wc te maken. Er werd een poging gedaan om met takken een gat in de grond te graven. Het gat was uiteindelijk maar een paar centimeter breed, dus bruikbaar was ons toilet niet. 😛 Het idee was natuurlijk wel erg goed!

Toen de hut eenmaal stond, hebben we een hoepelspel gedaan. In twee groepjes moesten de bevers zo snel mogelijk naar de andere kant van het stuk bos. Achter elkaar aan gaven ze steeds de hoepels door naar voren zodat ze vooruit konden. Het groepje van Lucas was duidelijk beter in het overleggen met elkaar en was daardoor sneller aan de overkant. Tijd om terug te gaan naar het troephuis, maar daarvoor moest wel eerst de hut worden afgebroken. Want onze palen en touwen moesten mee terug. De bevers hielpen lekker mee en voordat we het wisten hadden we alles weer op de kar liggen.

Eenmaal op het troephuis aangekomen was het tijd voor ranja. Nadat iedereen zijn drinken op had, en een plaspauze had genomen deden we nog even het wasknijperspel. Hierbij moeten de bevers zo snel mogelijk van hun setje wasknijpers afkomen door ze aan een andere bever te hangen. Ondertussen viel het de bevers op dat Dennis nergens meer te bekennen was. Wel zagen we toen we terug kwamen andere scouts in de kampvuurkuil. Hier stond Dennis helaas niet bij. Zou het roosteren dan nog wel doorgaan?

Gelukkig zag Anne-Britt andere rooksignalen van achter het troephuis komen. Snel de jassen aan en daar naar toe! En ja hoor! Daar stond Dennis, met een ton met vuur! Zo konden de bevers toch nog broodjes bakken, natuurlijk van zelf gemaakt deeg, met knakworstjes. Wel duurde het broodjes bakken ietsjes langer dan gedacht. Dus nadat iedereen een broodje kreeg om van te smikkelen konden ze met papa’s en mama’s mee naar huis (bedankt voor het wachten!). Een enkele bever merkte op dat het toch lekker zou zijn om de volgende keer mosterd op de knakworsten te smeren. Dat zullen we onthouden 😉

Tot de volgende opkomst allemaal!

Comments are closed